ระดับเสียงเป็นความสูงที่ว่างเปล่า
พระจันทร์ด่างพล่อย
เงาของแสงจันทร์เปื้อนความมืด
อาทิตย์อัสดง ฉันคงต้องหลงลืม
เมื่อเวลาที่ฉันกลืนกินทั้งชีวิต
แท้สิ้นสุด คือ ว่างเปล่า
All Rights Reserved.
Copyright©2006 Suppachai Suriyut
จำไว้ว่า ฉันยืนข้าง ดอกบัวดิน
No comments:
Post a Comment