ฉันยืน ดิน นั่ง นอน
ฉันกิน คบเคี้ยวหลากสิ่ง
ฉันได้ยินได้ฟังมองเห็น
ฉันรับรู้สัมผัสด้วยจิตใจ
เวลาได้วนเวียนผันเปลี่ยนไป
ฉันเดินห่างออกจากสิ่งธรรมดาหาสิ่งธรรมดามากขึ้น
ฉันสัมผัสเข้าไกล้บางสิ่งไร้ วิวรณ์
ฉันเดินทางจากที่หนึ่งไปอีกที่หนึ่ง
ฉันศึกษาสุขและทุกข์
เฉกเช่นเลือดและลมหายใจของฉันเอง
เป็นสถานที่สถิตมากมายแต่โดดเดี่ยว
เสียงกายภาพเคลื่อนไหว กิรยาอาการฉันแย้มรับ
พัดเขวตามแรงลมธาตุกิเลส
ฉันกินฉันเคี้ยวธาตุกิเลส
ฉันรับรู้สัมผัสด้วยจิต ธาตุกิเลส
เวลาวกเวียนพันเปลี่นยที่แน่นอน
แต่ธาตุกิเลสก็วิ่งคู่ขนานเหนือกาลเวลา
ค่ำนี้ฉันยืนเป่าขลุ่ยเหล็กเล็กยันสว่าง
All Rights Reserved.
Copyright©2006 Suppachai Suriyut
No comments:
Post a Comment