เช้าที่ผกผัน ฝนพรากแดด
อนาโครจรอารมณ์
สรรพสิ่งรัวเล้า
บางสิ่งไม่สะทกสะท้าน
แนบนิ่งบนพื้นดิน
รู้แล้วว่าทุกข์รู้แล้วว่าสุข
ทุกข์ทนได้ยาก สุขแสนสั้น
ปลายฝน ไม่มีฝน พบหนาว
อนาโครจรอารมณ์ฉันล้มทั้งยืน
รักละเอียด โกรธละเอียด โลภละเอียด
ฉันจึงยังทราบใดใดไม่แน่นอน
ใดใดจึงไม่แน่นอน
ใดใดจึงไม่แน่นอน
All Rights Reserved.
Copyright©2006 Suppachai Suriyut
Copyright©2006 Suppachai Suriyut



No comments:
Post a Comment