จำไว้ว่า ฉันยืนข้าง ดอกบัวดิน

Sunday, November 05, 2006

เจ้ามะใจดวงฤดี






มะเอยมะใจของใครลอยไกล




ฝากฝั่งกระจานห้าวหาญสุดขีด




มะเอยมะใคร่ของหอมใจถวิน




จะเด็ดเด็ดดอมหอมดมเจ้าจอมจำปี




มิอุบาทษ์จะคราดมะแหรกมะลาน




ฉุดขย้ำก่ำฉีกเนื้อจิตเลือดใจ








มะเอยมะใจของรักของใคร




ลอยไปติดตมเน่าเหม็นติ๊ดฉึ่ง




แผดบาดแผดบึ้งขมึงหัวใจดำเน่า




เจ้าเอย เจ้าใจติดบ่วงกรรมมาร




ตำแหรกตำลานปนตำบนแห่งหนฝากฟ้าที่ใด




โอ้เจ้าเอย โอ้เจ้ามะใจให้ใครเด็ดดอม




บัวฟ้าเด่นกายกราบไหว้ตราบนาน




ระฆังแง่งง่างฝั่งฟังใจฝากจิตอุ่นรัก








มะเอยมะใจ ละรักจากไกลจะอยู่ได้ ฤ.




นกกระจิบนกกระจอกมีใครมาบอกว่ารักไหมเอย




ใบไม้เขียวสด ใบบางแห้งเหี่ยวกรอบนิจจาเอย




ลอยแล้วลอยถ่องไถลบกบาทวิถี




วิธีวิถีคนขี่เจ้าเยี่ยงธาตุลำบากไหมเอย








มะเอยมะใจของข้าลอยไปสุดเขต




ขีดเขตขีดกรอบวะเวียนวิวกโดดเดี่ยว




ลำเพียงลำพังเจียนพัง มิวอน




เด็ดดวงเด็ดใจขยี้ละเอียดแจกในสายลม




พัดเลยพัดไปพัดไกลแสนไกล




ชายฝั่งเวิ้งน้ำเมฆขาวน้ำใจเขียวใสสดสด




กิ่งก้านงานงามดอกกลิ่นรินหอม




อมรสถานวิมาน ขอจงสถิตโอ้เจ้าดวงมะใจ




ขอเจ้าเอย ขอเจ้ามะใจ ใจเจ้าจงดีได้ไหมฤดี




เจ้ามะใจ




All Rights Reserved.




Copyright©2006 Suppachai Suriyut

No comments: